Achter elke draad en elke trui bij The Knitwit Stable staat een team vol bevlogen makers. In deze nieuwsbrief nemen we je graag mee achter de schermen en stellen we je voor aan Fransje; onze linkster. Lees hieronder haar verhaal!
Ik ben Fransje en bij The Knitwit Stable houd ik me bezig met het linken van panden. Dat betekent dat ik de losse onderdelen die uit de breimachine komen zoals voor- en achterpanden en mouwen met de linker aan elkaar zet tot één geheel. Het is precies werk, maar juist dat maakt het zo leuk om te doen.
Hoe ik hier terecht ben gekomen
Ik heb Industrial Design gestudeerd in Eindhoven. Na mijn studie had ik behoefte aan een oriënterend jaar: even kijken wat ik wilde, een master of toch werken. Tijdens de Dutch Design Week zag ik een presentatie van The Knitwit Stable over de Aabe-deken. Dat sprak me meteen aan en ik dacht: daar wil ik wel eens langsgaan. Ik begon hier eerst met vrijwilligerswerk, vooral met het afwerken van sokken en mutsen.
Gaandeweg leerde ik steeds meer. Ik begon ook met reparaties en aanpassingen, zoals het inkorten van truien voor klanten. Dat had ik hiervoor nog niet gedaan; ik heb het hier in de praktijk geleerd, door mee te kijken en het gewoon te doen. Het linken gebeurde in dezelfde ruimte als het afwerken en dat vond ik meteen intrigerend. Ik wilde dat ook leren. Door mee te lopen met andere linkers leerde ik hoe je de machine inrijgt, hoe het breiwerk eruit moet komen en waar je op moet letten. In het begin ging het langzaam, maar na verloop van tijd werd ik steeds sneller.
Ik had wel eerder de link steken gezien, maar had er nooit echt bij stilgestaan hoe een breiwerk technisch in elkaar zit. Ik breide af en toe een muts, maar verder niet veel. Ik wist wel hoe breien in principe werkt, met lusjes die in elkaar haken, maar hier ben ik pas echt gaan begrijpen hoe de structuur van een gebreid kledingstuk in elkaar zit. Ik heb zelf nooit een hele trui gebreid.
Favorieten om te dragen én te maken
Thuis heb ik inmiddels ook een aantal Knitwit-items. De Aabe-deken moest ik hebben, omdat daar voor mij alles is begonnen. Ik slaap er elke nacht onder. Daarnaast heb ik een mutsenpakket gekocht en zelf een muts gebreid. Mijn favoriete kledingstuk is de spencer Vera; die draag ik met alles. Mijn andere favorieten zijn het vest Dory, omdat het zo zacht is, en de Ditjes, de vingerloze wanten van Nederlandse wol.
Ook om te linken is de Vera mijn favoriet. De zijkanten zijn kort, de schouders overzichtelijk en het is lekker snel klaar. Bovendien draag ik hem zelf vaak, dus dan hoef ik niet eens een voorbeeld uit de kast te pakken. Ik werk het liefst met lichte kleuren, zoals wit mohair of lichtblauw, omdat je de steken dan goed kunt zien. Donkere kleuren vind ik lastiger. Een witte Ninais voor mij echt een droom zijn om te linken.
Wat het werken hier zo leuk maakt
Wat ik zo fijn vind aan het werken bij The Knitwit Stable is dat je omringd bent door mensen die plezier hebben in wat ze doen en samen mooie dingen maken. Je werkt met prachtige materialen en zet items in elkaar die je eigenlijk allemaal wilt houden, dat maakt het soms lastig om je in te houden.
